بعد مرگم.......

بعد مرگم گذری کن تو به بالینم،

بنشین لحظه ای چند بر اون خاک دلگیرم

بنویس با خط زیبا و قشنگت بر روی سنگش

این که خوابیده در این خانه ی سرد

این که هیچ کس به مزارش گذری هیچ نکرد

اونی که پره گوشش ز خاک نرم گور

روزگاری .....

با لالایی شبانگاهی من بازی داشت

این که سنگی سخت شده بالش زیر سرش

روزگاری سر او بر سز رانوی من بوده........

این که روزی جای او در بغل گرم تو بود شده است سنگ لحد هست مآمن و مآوای شبانش.....

این که روزی عشق او گرمی دستان تو بود اتش این عشق سوخته امروز بال و پر و قلب و جیگرش را....

این که افتاده در این ورطه بی مهری ایام . می پرستید روزگاری به حایی خدایش مرا .....

این که افتاده در این تنهایی و وحشت گور......

تهنا آمد و تنها زیست، تهنا عاشق شد و عاشق موند و تنها مرد تنها خفت و تنها رفت.........

اهای عشق با مرامی که امروز صبح دیگه از خواب بیدارم نکردی و امروز اون قدر از من دلخور بودی که نتونستی یه صبح بخیر بهم بگی و منو بدون دعا و خداحافظی راهیی کردی گه گداری که هوای زندگیت سرد شد سر قبرم بیا و پاهایت را بگذار روی سینه ام که از آتش عشقم گرم شوی و اون روز بفمی عشق رو و دوست داشتن رو.......

رنگباز تنها 19 سپتامبر 2016 11 صبح سیاه

می چدیرم که عشق افسانه نیست

این دا و درد آشنا دیوانه نیست

تو اگر دوست نداری بودنم را

و یا تحمل نداری دیدنم را.....

می روم شاید فراموشم کنی

با فراموشی ها هم آغوشم کنی

مس روم از رفتن من شاد باش

از عذاب دبدنم آزاد باش

گرچه تو تنها تر از ما می روی

آرزو دارم ولی عاشق شوی

ارزو دارم بفهمی درد را

تلخی برخوردهای سرد راااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا